زمانى كه اجلم فرا رسد شقىترين افراد محاسنم را به خون سرم خضاب خواهد كرد و اين وعده‌اى است كه دروغ نيست . ( اقتباس از مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - ج 4 ص 239 ج 4 ص 239 ) ( 727 . ) اين سخن را مروج الذهب 1 - مروج الذهب - ج 4 ص 434 درج 4 ص 434 چنين آورده : سائلى از على ( ع ) چيزى خواست امام ( ع ) رو به فرزندش حسن نموده فرمود : به مادرت بگو كمكى براى او فراهم كند ، امام حسن عرض كرد در منزل تنها شش درهم براى آرد موجود است . على ( ع ) فرمود . « لا يكون المؤمن مؤمنا حتى يكون بما فى يد اللّه اوثق منه بما فى يده » سپس امر كرد شش درهم موجود در خانه را به فقير بدهند ، هنوز امام ( ع ) حركت نكرده بود كه مردى به او برخورد كرد در حالى كه زمام شترى را مىكشيد ، آن را به امام ( ع ) به 140 درهم فروخت و موعد گرفتن پول را 8 روز بعد قرار داد در اين ميان شخصى كه تمكن كافى داشت به آن حضرت عرض كرد شتر را چند مىفروشى ؟ . فرمود به 200 درهم مشترى پذيرفت . امام پولها را گرفت ، 140 درهم آن را به صاحب شتر داد و با 60 درهم باقى به منزل بازگشت فاطمه ( ع ) پرسيد اين دراهم را از كجا آوردى ؟ جواب داد : اين تصديق آنچه پدرت آورده مىباشد كه : « مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها » » هر كس حسنه اى بياورد ده برابر آن پاداش مى گيرد « 1 » . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - ج 4 ص 241 ج 4 ص 241 )

--> ( 1 ) - انعام - 160